Space ของ หมอนข้าง

...ถึงจะเป็นคนไม่ดีขนาดไหน...แต่ถ้าได้รักใครก็รักจิงนะ...อยากให้รู้ว่ารักเธอเสมอ...ถึงแม้ว่าสิ่งที่แสดงออกมามันไม่ใช่...

...ไม่รู้เหมือนกันว่าจะต้องทำไง ถึงจะให้สิ่งที่อยู่ในใจมันแสดงออกมา...มันทำไม่เป็นจริงๆ........

ฉันมันน่ารำคาญมากเลยใช่มั้ย ปากร้ายแล้วยังก้าวก่ายชีวิตเธอ...กี่ทีที่มาพบ มาเจอ ก็ทำให้เธอปวดหัวได้เรื่อยมา...ไม่สวยแล้วยังจะงอนใช่มั้ย ไม่ได้ดังใจก็บีบแต่น้ำตา...

อ่อนแอได้ไม่เลือกเวลา สร้างปัญหาให้เธอได้ทุกที...

ยอมรับว่ามันเรื่องจริง...และก็รู้ว่าทำตัวไม่ดี แต่ไม่รู้จะเปลี่ยนยังไง...แค่อยากให้รู้ไว้ ผู้หญิงทุกคนต้องเอาแต่ใจ...เพราะแค่อยากมีใครดูแลไม่ห่างกัน
และอยากให้รู้ผู้หญิงทุกคนอยากเป็นคนสำคัญ ของคนที่รักกันเท่านั้นเอง...

ที่ผู้หญิงคนหนึ่งไม่มีเหตุผล แต่ก็ทำเพื่อใครสักคนด้วยใจ...ความรักอยู่เหนือคำว่าทำไม ทั้งที่เป็นแค่เรื่องง่ายๆ แต่ผู้ชายไม่เคยรู้เลย
...เธอเข้าใจมั้ยปากกับใจฉันไม่ตรงกัน แต่ละคำนั้นต้องกัดฟันพูดมันออกไป...

...และแล้ววันที่เราไม่อยากให้เกิดขึ้นมันก็มาถีงแล้วสินะ...แต่จะโทษใครก็ไม่ได้เพราะทั้งหมด...เราทำตัวเราเองทั้งนั้น...เป็นแบบนี้มันก็ดีแล้วล่ะนะ..ผู้หญิงแบบเรามันก็ต้องเจอแบบนี้แหละ...

...จะมานั่งเสียใจให้ได้อะไรขึ้นมา..ร้องไห้ไปก็เท่านั้น ทุกอย่างมันไม่กลับมาเหมือนเดิมหรอก...ก็เราไม่เคยที่จะปรับปรุ่งตัวเลย มีแต่แย่ แล้วก็แย่ลง..

...การที่เราอยู่ตัวคนเดียว มันทำให้เราได้มีเวลาคิดเรื่องราวต่างๆของตัวเรามาขึ้น....จนตอนนี้ได้รู้แล้วว่า...เรามันแย่ขนาดไหน...